کالائی در سبد شما
نیست

lab
خانه» آزمایشگاه

آزمایشگاه

در کارخانه بونادو، آزمایشگاه از سه بخش شامل آزمایشگاههای مواد شیمیایی، فیزیکی و میکروبی تشکیل شده است. هر بخش انجام آزمون های خاص خود را به منظور بررسی رعایت ایمنی مواد غذایی، بهداشت و استانداردهای زیست محیطی و مقررات پیگیری می کند. در زیر عملکرد هر یک از آزمایشگاه هاشرح داده شده است: تحلیل شیمیایی مواد غذایی در کارخانه بونادو، آزمایشگاه آزمون های شیمیایی مواد غذایی، استفاده از تجهیزات مدرن توجیه کننده استفاده از فناوریهای تحلیلی در آزمایش تولید محصولات می باشد. این به ما کمک می کند تا به مطالعه پایبندی ما به استانداردهای به طور فزاینده پیچیده نظارتی مربوط به بهداشت، ایمنی و محیط زیست بپردازیم. استفاده از پرسنل بسیار ماهر و تجهیزات آزمایشگاهی ما را به ارائه محصولات غذایی که به طور مداوم با استانداردهای کیفی بالا در عین تطابق با الزامات قانونی، همراه است، رهنمون می سازد. در آزمایشگاه شیمیایی، ترکیب محصولات خود را برای دانستن حضور افزودنی ها یا آلاینده ها معین می کنیم. برخی از آزمایش های شیمیایی بر اساس پارامترهای زیر انجام می پذیرد: تجزیه و تحلیل ارزش های غذایی به عنوان مثال آب، خاکستر، چربی، پروتئین و فیبر فیبر به عنوان مثال محلول، نامحلول، اینولین به عنوان مثال طیف شکر گلوکز، فروکتوز، ساکاروز، لاکتوز نگهدارنده مانند اسید سوربیک، اسید بنزوئیک، اسید پروپیونیک، مواد معدنی و عناصر کمیاب مانند ویتامین B12، D3، K، آلودگی ها و انواع پسماندها، شامل : آفت کش ها پس مانده های داروهای دامپزشکی حساسیت زاها مایکوتوکسین ملامین شناسایی اجسام خارجی تعیین مقدماتی- وزنی برخی از روش های مورد استفاده در تجزیه و تحلیل شیمیایی مواد غذایی، آزمایش های نامبرده زیر می باشند. این آزمون ها در تعامل آزمایشگاه ما با آزمایشگاههای در سطح ملی انجام می شود: آنزیماتیک ها گاز کروماتوگرافی طیف سنجی جرمی، طیف سنجی جرمی کروماتوگرافی مایع با عملکرد بالاحرارتی انرژی آنالایزر کروماتوگرافی مایع با طیف سنجی جرمی، طیف سنجی جرمی اشعه ماوراء بنفش قابل رویت طیف اسکن الکترونی میکروسکوپی طیف جذب اتمی (AAS)، روش استقراء جفت پلاسما اتمی انتشار طیف تحلیل ایمنی مواد غذایی فیزیکی فرایند تجزیه و تحلیل فیزیکی مواد غذایی شامل ارزیابی ویژگی های رئولوژیکی،  که به عنوان چالشگرسطح خطر حیاتی شناسایی شده اند. بسته به نوع محصول، این عوامل ممکن است سطوح مختلفی از اهمیت به لحاظ ارزیابی خطر کلی داشته باشند. بعضی از سطوح آزمون در این گروه شامل تغذیه و بلع، و همچنین انسداد راه هوایی می باشند. فراورده های غذایی برای تعیین اینکه آیا خواص فیزیکی بالقوه خود را  در صورت ایجاد یک وضعیت خطرناک برای انسداد راه هوایی، پتانسیل آسیب در صورت آسیب دیدگی، و عوارض ناشی از ویژگی های خود را که ممکن است هر یک از این احتمالات سبب آن شود، مورد ارزیابی قرارمی گیرد. بسته بندی استفاده شده برای مواد غذایی در رابطه با محصول، برای تعیین اینکه طرز مصرف در نظر گرفته شده، پتانسیل و شدت حادثه انسداد راه هوایی و یا هر شرایط خطرناک را افزایش می دهد، بررسی می شود. تحلیل ایمنی میکروبی غذا آزمون میکروبیولوژیکی بر روی محصولات مواد غذایی شامل حضور/ عدم حضور پاتوژن ها، فرم کلی و شمارش ظروف هوازی می شود. آزمون های آزمایشگاه عبارتند از: تعداد کلی فرم ها، برای تعیین تعداد باکتری کلی فرم. این باکتری ها معمولا در روده حیوانات خون گرم و یا در محیط اطراف یافت می شود، به عنوان مثال، خاک، آب و دانه. کلی فرم سطوح بالا، می تواند پردازش نامطلوب و بهداشت و امکان وجود دیگر عوامل بیماری زا، از زمان رشد شرایط  را نشان دهد. تعداد صفحه هوازی (APC) که تعیین تعداد کل باکتری های هوازی در مواد غذایی است. APC))  برای نشان دادن کیفیت میکروبیولوژیکی محصول غذایی، فساد بالقوه در محصولات فاسد شدنی و شرایط بهداشتی که تحت آن مواد غذایی فرآوری شده، مفید است. مقدار استافیلوکوکوس اورئوس که مشخص کننده حضور این باکتری در مواد غذایی است، می تواند شیوه دست زدن به مواد غذایی نامرغوب توسط کارگران و بهداشت نامناسب و کنترل دما را نشان دهد. حضور این ارگانیسم در یک غذای خورده شده می تواند سبب مسمومیت های غذایی شود. علائم درد شکم، اسهال و تهوع ، 2-5 روز پس از مصرف می باشد. آزمون های موجود عبارتند از: تعیین حضور / عدم حضور و / یا شناسایی از مخمر / قالب، باسیلوس سرئوس، مواد خارجی در محصولات و قارچ هوادهی. علاوه بر این، کیفیت میکروبیولوژیکی بر اساس شمارش صفحه استاندارد، سطح ارگانیسم های شاخص و تعداد و یا حضور پاتوژن ها اختصاص داده شده است. این پارامترها بیشتر به شرح زیر است: شاخص ها : انتروباکتریاسه خانواده انتروباکتریاسه شامل بسیاری از باکتری هایی است که در دستگاه گوارش انسان و یا حیوان یافت می شود، از جمله پاتوژن های انسانی مانند سالمونلا، شیگلا و... انتروباکتریاسه (>104 در هر گرم) در غذاهای آماده مصرف نشان می دهد که سطح غیر قابل قبولی از آلودگی رخ داده یا در حدپیش از روند شروع است. (به عنوان مثال پخت ناکافی) آزمون انتروباکتریاسه قابل انطباق با میوه و سبزیجات تازه و غذاهای حاوی آن نیست. اشریچیا کولی حضور ای. کولی در غذاهای آماده خوردن نامطلوب است. زیرا نشان می دهد شرایط بد بهداشتی که به آلودگی و یا عملیات حرارتی ناکافی منجر شود، وجود دارد. در حالت ایده آل ای. کولی باید تشخیص داده نشده و در سطح کمتر از 3 در هر گرم (حد آزمون شماره بیشترین احتمال) به عنوان معیار رضایت بخش برای این ارگانیسم است. سطوح بیش از 100 در هر گرم غیر قابل قبول است و نشان می دهد سطح آلودگی که عوامل بیماری زا یا پاتوژن است که در صورت وجود در مواد غذایی قبل از پردازش، ممکن است باقی بماند. کلستریدیوم جنبی سطح رضایت بخش از کلستریدیوم جنبی به طور کلی به عنوان یک نتیجه از سوء تنظیم درجه حرارت که در آن غذاهای پخته شده در درجه حرارت گرم (کمتر از 60 درجه سانتیگراد، به خصوص درجه حرارت اتاق) برای مدت زمان طولانی ثابت می شود و یا سرد می شود (تا 5 درجه سانتی گراد یا کمتر) بسیار آرام رخ می دهد. بیماری های ناشی از مصرف مواد غذائی حاوی کلستریدیوم جنبی شامل مفاصل گوشت و گوشت و سبزیجات مانند خورش و از سطوح بالا (کمتر از 103 CFU در هر گرم) از کلستریدیوم جنبی با بررسی ارائه کنندگان مواد غذایی توسط کارگروهی در کسب و کار مواد غذایی ریشه یابی می شود. سطح بزرگتر یا برابر 104 CFU در هر گرم در نظر گرفته شده به طور بالقوه به عنوان مصرف غذاهای با این سطح از آلودگی ها، ممکن است در بیماری های غذایی منتقل شود. باسیلوس سرئوس و سایر گونه های باسیلوس سطح نا رضایتی از باسیل سرئوس غذاهای طبخ شده به طور کلی به علت کنترل درجه حرارت نامناسب رخ می دهد. با در نظر گرفتن مورد سی. پرفرینگرز، غذاهای پخته شده باید در دمای بالاتر یا برابر 60 درجه سانتیگراد و یا در کمتر از 5 درجه سانتیگراد برای جلوگیری از فاسد شدن نگهداری شود، و یا خارج از این محدوده دما برای مدت زمان محدود نگهداری شود. غذاهای مرتبط با مسمومیت غذایی باسیلوس سرئوس شامل برنج پخته شده، غذاهای دیگر تهیه شده ازغلات مانند ماکارونی/ رشته فرنگی، دسرهای تهیه شده از لبنیات و گوشت یا سبزیجات ترکیب شده با چاشنی ها می شود. غذاهای درست شده در سطوح بالایی (بیش از 103 CFU در هر گرم) از باسیل سرئوس باید با استفاده از معلومات اشخاص شاغل در کسب و کار مواد غذایی مورد بررسی  قرار گیرد. سطح بزرگتر یا برابر 104  CFU در هر گرم، به عنوان سطح آلودگی بالقوه ماده غذایی مورد مصرف در نظر گرفته می شود که ممکن است مسبب بیماری شود. سایر گونه های باسیلوس مانند باسیلوس سوبتیلیس  و لیچنیفورمیس نیز ممکن است باعث مسمومیت غذایی شود و بهتر است آزمایش شود. ویبریو پاراهامولیتیکوس آزمون ویبریو پاراهامولیتیکوس تنها مربوط به غذاهای دریایی است. سطح بالایی از ویبریو پاراهامولیتیکوس (بیش از 102 در هر گرم) در غذاهای دریایی پخته شده نشان می دهد که ماده غذایی به قدر ناکافی پخته شده یا پس از پخت در زمان / درجه حرارت نامناسب، مضمحل شده و ماحصل باید در حوزه کسب و کار مواد غذایی کنترل شود. سطوح بالاتر (تا 102 در هر گرم) از ویبریو پاراهامولیتیکوس در غذاهای دریایی خام ممکن است به دلیل وجود آلودگی طبیعی در محیط های آبی باشد، با این وجود، سطوح 103تا 104 درهر گرم در غذاهای دریایی خام نتیجه کنترل درجه حرارت نامناسب می باشد و باید به عنوان عدم رضایت مد نظر قرار گیرد. سطح بالقوه خطرناک از ویبریو پاراهامولیتیکوس مربوط به گونه کاناگاوا-مثبت است. سطح ویبریو پاراهامولیتیکوس بیشتر یا برابر با  104 در گرم از CFU برای مصرف بالقوه مضر در نظر گرفته می شود و می تواند موجب بیماری های غذایی شود. (مربوط به گونه کاناگاوا مثبت) کمپیلوباکتر کمپیلوباکتر نباید درغذاهای آماده مصرف وجود داشته باشد، زیرا مصرف مواد غذایی حاوی این پاتوژن ممکن است  بیماری های تغذیه ای را منتقل کند. تشخیص کمپیلوباکتر نشان می دهد جابجایی ماده غذایی برای جلوگیری از مضمحل شدن آن باید کنترل شود، به ویژه آلودگی متقابل (به ویژه که در آن گوشت مرغ به کار گرفته شده باشد) و یا پخت نامناسب (به عنوان مثال گوشت و مرغ خام). استفاده از شیر خام و یا آب آلوده ممکن است جایگزین منبع کمپیلوباکتر باشد که باید در نظر گرفته شود. سالمونلا غذاهای آماده برای خوردن باید عاری از سالمونلا به عنوان ماده غذایی باشد، چون وجود این پاتوژن ممکن است باعث انتقال بیماری های تغذیه ای شود. حضور این ارگانیسم نشان دهنده  آماده سازی ضعیف مواد غذایی و روند معیوب مانند پخت نامناسب و یا آلودگی است. وضعیت سلامت عرضه کنندگان یا حمل کنندگان مواد غذایی فاقد علائم ارگانیک که ممکن است مبتلا به سالمونلوز باشند نیز جای بررسی دارد. باکتری لیستریا مونوسیتوژنز لیستریا مونوسیتوژنز در محیط پیرامون گسترده است و می تواند از طیف گسترده ای از مواد غذایی جدا شود. لذا امکان تشخیص آن در غذاهای آماده مصرف که رفع لیستریسیدال در آنها صورت نگرفته نیست، و همچنین معلول قطعی ایراد طرز تهیه مواد غذایی نیست. با این وجود، سطوح بالاتر لیستریا مونوسیتوژنز (102 CFU در هر گرم)، نشانه افت روند کنترل مواد غذایی و بر اساس شواهد اپیدمیولوژیک موجود، خطری برای سلامت عمومی به حساب می آید. مواد غذایی که در آن تمام اجزاء در آماده سازی مواد غذایی پخته شده نهایی شده است، و یا برخی دیگر که لیستریسیدال در آنها بررسی شده، باید از لیستریا زدوده شوند. (با تشخیص لیستریا مونوسیتوژنز) مونوسیتوژن مونوسیتوژن در مواد غذایی که به قدر کافی پخته نشده  یا بعدا در معرض آلودگی قرار گرفته اند، قابل مشاهده است. علاوه بر این، تشخیص لیستریا مونوسیتوژن در مواد غذایی به خصوص اگر برای افراد "در معرض خطر"  جامعه، از جمله افراد مسن، دارای نقصان ایمنی و کودکان تهیه شده است باید به عنوان خطر بالقوه در نظر گرفته شود. برای کسب اطلاعات بیشتر با آدرس الکترونیکی زیر مکاتبه کنید: laboratory@bonado.com